http://from-malaysia.blogfa.com/ درباره مالزی fa blogfa.com Fri, 11 Dec 2009 21:07:02 GMT http://from-malaysia.blogfa.com/post-53.aspx <P dir=rtl>تو ایران با ماشین که میرید بیرون (داف بازی) سه چیز باید همراه داشته باشید: 1- گواهینامه 2- کارت ماشین 3- بیمه. یعنی اون پلیسه که جلوتونو میگیره اول میگه گواهینامه کارت ماشین بعد درمورد نسبتتون با داف کناریتون ازتون سوال میکنه یعنی اول باید گواهینامه و کارت ماشین رو نشون بدید.</P> <P dir=rtl><IMG style="WIDTH: 247px; HEIGHT: 173px" border=0 hspace=100 alt="" align=baseline src="http://lh6.ggpht.com/_yApw4gLxzGU/SZKQj9T81YI/AAAAAAAALjY/T06Nf5gbGyQ/s800/new-road-tax.jpg" width=351 height=375></P> <P dir=rtl>تو مالزی اما چیزی به نام کارت ماشین وجود نداره. بیمه هم لازم نیست همراهتون باشه و اون چیزی که مهمه و غالبا چک میشه برگه مالیات جاده یا Road Tax  هستش. این برگه بصورت یک برچسبه که باید بچسبونید پشت شیشه . بعدا اگه اخر شب پلیس جلوتونو گرفت غالبا فقط همین برچسب رو چک میکنه ببینه تمدید کردید یا نه و غالبا گواهینامه رو هم نمیخوان به داف کناریتونم خوب مسلما کاری ندارن! ولی خب گواهینامه باید همراهتون باشه وگرنه مثل ایران جرمه. برچسب عوارض جاده رو میتونید سالیانه یا شش ماهه بگیرید قیمتشم برای یکسال حدود 70 رینگیته. البته طول اعتبار برچسبی که براتون صادر میکنن بستگی به بیمه ماشینتون داره . مثلا اگه بیمه ماشینتون فقط دوماه ازش مونده باشه ممکنه رود تکس ندن و باید شما اول برید طول مدت بیمه تون رو افزایش بدید. البته اینها همه بستگی به مسول باجه صادر کننده داره که بیمه نامه تون رو چک کنه یا نه. بهر صورت یک برچسب خوشگل بهتون میدن میچسبونی پشت شیشه جلو سمت چپ و با خیال راحت میری تو جاده. من فکر کنم نزدیک ترین جا تو کوالالامپور برای گرفتن road tax  اداره پست KLCC  باشه</P> <P dir=rtl>متاسفانه یکسری افراد سودجو که از قضا ایرانی هم هستند تو وبلاگاشون دارن از این راه بیزینس میکنن! و بجای اینکه راه و چاهو به تازه وارد ها نشون بدن دنبال سرکیسه کردن هموطنان هستن! یعنی طوری تبلیغ میکنن که انگار این کارها پروسه های بسیار پیچیده ای هستند و با منت میگن که بعله ما این کار هارو براتون انجام میدیم. گرفتن road tax  و تمدید گواهینامه کار ساده ایه که تو هر اداره پستی هم انجام میشه و کلا شاید ده دقیقه وقت شما رو بگیره و شما لازم نیست پول اضافی به این افراد بدید که براتون این کارهارو بکنن. </P> Fri, 11 Dec 2009 21:07:02 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=from-malaysia&postid=53 from-malaysia http://from-malaysia.blogfa.com/post-53.aspx http://from-malaysia.blogfa.com/post-52.aspx سلام... <P></P> <P dir=rtl>خب . حالا براتون از جلسه دفاع از تز یا وایوا  (VIVA)بگم. انگار همین دیروز بود که از <A href="http://from-malaysia.blogfa.com/post-6.aspx" target=_blank>اولین امتحانم به زبان انگلیسی</A> نوشتم...زمان مثل برق میگذره! اینجا اگه شما دانشجوی "دکترا" یا "فوق لیسانس با تز" باشید وقتی همه مراحل تز رو انجام دادید و کارتونو به سرانجام رسوندید -برعکس ایران که خیالتون راحته که مدرک دیگه دستتونه – میرسید به اصلی ترین مرحله که همون "دفاع از تز" یا به اصطلاح "وایوا" هستش. </P> <P dir=rtl><IMG style="WIDTH: 175px; HEIGHT: 215px" border=0 hspace=100 alt="" align=baseline src="http://lgbt.studentaffairs.duke.edu/images/Lav%20Grad%20logo1.jpg" width=385 height=329></P> <P dir=rtl>اینجا برخلاف ایران دفاع از تز مصیبتیه! تو ایران که درواقع عملا دفاع از تزوجود نداره و اون جلسه ای که برگذار میشه درواقع ارائه تزه  و درحقیقت جلسه دفاع در واقع فقط اسمش دفاعه چراکه دانشجو کارشو تو یه مدت کوتاه ارائه میده و نمره همه هم که بین 18 تا بیسته! باید تو ایران اسم این جلسه رو بزارن ارائه تز یا اصلا به قول خود بچه هایی که ایران فوق گرفتن جلسه "شیرینی خورون" ! چون تو ایران تو جلسه ارائه همه دانشجو های متفرقه هم میتونن بیان و شخصی که میخواد دفاع کنه هم برای همه شیرینی میگیره و اینحرفها ! ولی جلسه دفاع تو مالزی داستان دیگه ای داره! </P> <P dir=rtl>اول اینکه در این جلسه دو ممتحن از خود دانشگاه و یک ممتحن از خارج دانشگاه (جمعا سه ممتحن) حضور پیدا میکنن به علاوه "چیرمن" یا رییس جلسه و دیگر هیچ!  کس دیگه ای حق ورود به جلسه رو نداره. غالبا سوپروایزر (استاد راهنما) شما هم نباید بیاد سر جلسه ولی اگه خرش بره میتونه حاضر بشه ولی حق حرف زدن نداره! برعکس جلسات ارائه ایران ، اینجا جلسه دفاع خیلی طول میکشه بین 2 تا سه و بعضا چهار ساعت! و در این مدت ممتحنین حسابی سعی میکنن شما رو فیتیله پیچ کنن! و در نهایت حتی ممکنه کار شما رد بشه! که یعنی باید برگردید و تز رو دوباره انجام بدید! پس از این جلسه دفاع طولانی ، کمیته ممتحنین یکی از تصمیمات زیر رو میگیره: قبولی ممتاز (این نوع قبولی صرفا یک اسم دکوریه! یعنی تز شما هیچ ایراد اطلاعاتی و نگارشی نداشته! من تا حالا نه دیدیم نه شنیدم تز کسی رو اینجوری قبول کنن). قبولی با تصحیحات جزئی ( فقط عده کمی اینطوری میتونن وایوا رو پاس کنن! باید کارتون خیلی درست باشه) قبولی با تصحیحات کلی ( اکثرا با این عنوان وایوا رو پاس میکنن) . ری وایوا (Reviva – یعنی شما نتونستید از تزتون خوب دفاع کنید باید چند ماه دیگه دوباره بیاید دفاع) و Resubmission ( یعنی کار شما کلا غیر قابل قبوله و باید برید دوباره انجام بدید!) . متاسفانه این اواخر سختگیری خیلی زیاد شده و دارن بعضی هارو سر وایوا کله پا میکنن! خلاصه اگه شانس داشته باشید و تصحیحات بخورید تازه یک داستان جدید شروع میشه! به شما دو ماه وقت میدن که برید تصحیحات رو انجام بدید و از ممتحنین مربوطه امضا بگیرید! حالا مگه ممتحن ها به این سادگی امضا میکنن؟ پیرتون میکنن! ده دفعه باید بری و بیای و هی تزت و کم و زیاد کنی تا رضایت بدن! </P> <P>متاسفانه برخلاف خیلی از کشور های جهان ، تحصیلات تکمیلی تو ایران بدلیل نبودن امکانات و بعضا پایین بودن سواد اساتید شده یک کار سر هم بندی و سنبل بازی! تو اکثر کشور های توسعه یافته تحصیلات تکمیلی به این منظور ارائه میشه که واقعا سطح علمی دانشجو رو ببرن بالا و تا مطمئن نشن شما کار علمی ارزشمندی انجام دادید نمیذارن فارغ التحصیل بشی اما تو کشور ما امکانات که نیست استادم که حال نداره دانشجو هم که از خدا خواسته میخواد زودتر مدرکشو بگیره و بره وارد بازار کار بشه! مثلا همین پسره کیه تو همه سریال هام هست قیافه شم شییه ناله میمونه! پوری سرخه ؟ پورو سورخو؟ یه همیچین چیزایی! این میگه من دانشجوی دکترای گیاه پزشکیم! (احتمالا با گرایش آبیاری گیاهان زیر دریا!) . حالا من موندم یک دانشجوی دکترا چجور با موهای سیخ سیخی میتونه هفته ای دو تا سریال (اون هم از نوع رقیق) بازی کنه؟ اینجا اگه دانشجوی دکترا حداقل چهار روز در هفته از صبح تا عصر نره دانشگاه باید قید دکترا رو بزنه! از این گذشته اینجا غالبا سوپروایز (استاد راهنما) هروز چکتون میکنه ببینید هستید یا نه اگر نباشید که خدا بدادتون برسه. گذشته از این اگه خیلی خوش شانس باشید و استادتون کاری بکارتون نداشته باشه انقدر کار میریزه سرتون (تهیه مقاله، شرکت در کنفرانس، درس دادن به لیسانس ها....) که شب و روزتونو با هم قاطی میکنید! چه برسه به سریال!</P> <P>این موضوع چیزیه که خود بچه هایی که ایران فوق گرفتن و اینجا دارن دکترا میخونن هم بهش معترفند و نمونه هاییش تو وبلاگ سایر مالزی نویسها مثل مهندس جوان و مینا کبودر آهنگی بار ها گفته شده. مثلا یادمه خانم کبودرآهنگی یکدفعه تو یکی از مطالبش نوشته بود که برای تزش از یکی از استاد های ایرانش کمک گرفته و اونهم دوتا کتاب بهش معرفی کرده که عین هم بوده و کلا شاید یک صفحه میشده از توش مطلب در بیاره! ودر جواب اعتراض خانم  کبودر آهنگی، استاد  مذکور با تعجب گفته از روی این دوتا کتاب میشه چندتا تز نوشت! و دست اخر هم ایشون رو تشویق به ارائه رفرنس های جعلی کرده! </P> <P>هنوز هم که هنوزه برای بچه هایی که دارن در دانشگاههای به اصطلاح رده بالای ایران درس میخونن نوشتن مقاله بین المللی مثل رویاست! خیلی هاشون متاسفانه اصلا نمیدونن " آی اس آی" چیه ژورنال کدومه و با همین وضع فوق لیسانس و دکترا میگیرن! دلشونم خوشه که مثلا از امیر شریف! فارغ التحصیل شدن! من خودم شاهد بودم یکی از دوستام که تو امیر کبیر درس میخوند کل تز فوق لیسانسشو روی یک مقاله که یکی براش از خارج فرستاده بود بست! خیلی از بچه هایی که همینجا دارن دکترا میخونن و از دانشگاههای معتبر ایران هم فارغ التحصیل شدن هیچ مقاله بین المللی ندارن! و این یعنی فاجعه! چون هیچ دانشگاه درست و حسابی در دنیا اجازه نمیده دانشجوی تحصیلات تکمیلیش بدون دادن مقاله و شرکت در کنفرانس فارغ التحصیل بشه. البته در ایران هم بچه هایی هستن که تونستن با همت خودشون (نه استاد و امکانات دانشگاه) سطح علمیشونو ببرن بالا ولی اکثرا این افراد هم از ایران خارج میشن! یعنی اصلا میرن دنبال مقاله دادن که از ایران خارج بشن!</P> <P>متاسفانه چون تو ایران به دانشجو با سنبل کاری مدرک میدن خیلی از کار هایی که تو ایران حتی در دانشگاههای رده بالا بعنوان تز فوق لیسانس یا دکترا انجام میشه تو خارج از ایران به چشم یک کار در سطح لیسانس بهش نگاه میکنن و ارزش زیادی براش غائل نیستن.همین قضیه هم باعث شده که بهترین دانشگاههای ایران تو رده بندی های جهانی یا جایی نداشته باشند یا در رده های آبرو بری قرار بگیرن! دلیل اینهم همون نبودن امکانات و ضعف علمی اساتیده که با یک تز کم ارزش و کم خرج دانشجوی دکترا رو روانه اجتماع میکنن! وگرنه بچه های ما از نظر هوش و استعداد هیچی از بقیه دنیا کم ندارن و این وسط قربانی اصلی هستن.</P> <P dir=rtl>خلاصه حرف آخر: اگر فقط دنبال مدرکید بهترین جا ایرانه! میتونید راحت یه کاری رو به عنوان تز سنبل کنید و در طی یک جلسه شیرینی خورون به اسم دفاع ! کارتونو ارائه بدید و با نمره 19- 20 تا آخر عمر پز فارغ التحصیلی از امیرشریف! رو بدید! دیگه نه جلسه چند ساعته دفاع با چند ممتحن سخت گیر نه کارشکنی استاد راهنما نه امضا از ممتحنین و البته نه سواد و سطح علمی!</P> <P dir=rtl> </P> Fri, 13 Nov 2009 12:23:02 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=from-malaysia&postid=52 from-malaysia http://from-malaysia.blogfa.com/post-52.aspx http://from-malaysia.blogfa.com/post-51.aspx سلام...</P> <P>اینروز ها سخت مشغول انجام امور فارغ التحصیلی هستم حالا بعدا راجع بهش مینویسم. و اما آیلتس! من قبل از اینکه بیام مالزی تو ایران آیلتس آکادمیک امتحان دادم و اورآل 7 گرفتم. سر اسپیکینگ یکم هول شدم و متاسفانه سخت ترین ممتحن هم به من خورده بود! از من پرسید اسمت چیه من فکر کردم میگه شماره تلفنت چنده! خلاصه سوتی شد اول کار دیگه ولی خوب کلا نتیجه خوب شد.</P> <P><IMG style="WIDTH: 188px; HEIGHT: 135px" border=0 hspace=100 alt="" align=baseline src="http://community.britishcouncil.org/ieltsportal/file.php/1/IELTSFRONPAGE/IELTS_Logo_GIF.gif"></P> <P>اعتبار آیلتس دو ساله و مثل برق باد زمان گذشت و آیلتس ما هم از اعتبار ساقط شد! تو ایران اینطور که شندیم باید 6-7 ماه رفت تو صف و هزینه اش هم بیشتره بنابرین گفتیم تا اینجاییم بریم دوباره امتحان بدیم! دیگه همه میدونن آیلتس چجوریه از چهار بخش تشکیل شده و اینها دیگه فکر نمیکنم لازم باشه بگم. اینبار اسپیکینگ رو با اعتماد به نفس بهتری رفتم و از اون سوتی ها ندادم! ولی خب چیزی که خیلی واضحه اینه که امتحان آیلتس رو سال به سال سخت تر میگیرن یعنی این امتحانی که من دادم از امتحان سه سال پیش ایران سختتر بود بخصوص لیسنینگ! این موضوع رو با نگاهی به کتابهای آیلتس کمبریج هم میشه فهمید کمبریج 1 خیلی ساده است و به تدریج سخت تر میشه.</P> <P>نکته دیگه اینکه اسپیکینگ و رایتینگ رو ظاهرا تو مالزی از ایران سخت تر میگیرن و واقعا بد نمره میدن! چون این دو بخش بوسیله ممتحن نمره داده میشه به نظر میرسه ممتحن های اینجا سختگیر تر باشن . به هر صورت اینبارهم خدارو شکر بد نشد و اورآل 7.5 شدم . البته این نیم نمره بیشتر اصلا بدلیل اینکه این مدت مالزی بودم نیست! چون مالزی کشور انگلیسی زبان نیست بنابر این تو محیط نیستید که زبانتون خوب بشه مگر اینکه برید کلاس که فرق زیادی با کلاس های  ایران نداره. همه چی بستگی بخودتون داره که همیشه خودتون رو در اتمسفر زبان قرار بدید یعنی لغت یاد بگیرید، فیلم ببینید، اخبار گوش کنید کتاب علمی بخونید و از اینجور کارها!</P> <P dir=rtl>امتحان ایلتس هم مثل سایر امتحان ها اصلا استاندارد نیست . یعنی کلا هیچ امتحانی تو دنیا استاندارد نیست و نمیتونه توانایی واقعی شما رو نشون بده . تو امتحان ایلتس کلا به نظر من هرکی بین 15 تا 30  درصد توانایی واقعیش رو از دست میده و نمره شما کمتر از توانایی واقعیتون میشه. به نظر من باید یکسری تغییرات تو این امتحان داده بشه. مثلا شما باید این اجازه رو داشته  باشید که بتونید هر بخش یا module  رو جدا گانه امتحان بدید یا مثلا برای لیسنینگ یک زمان مشخص بدن که بتونید بعضی جاها رو دوباره گوش بدید. قسمت ریدینگ هم سه تا متن داره که واقعا زیاد و خسته کننده است! چه خبره سه تا؟ دوتا پسیج برای سنجش توانایی هرکی کافیه دیگه! برای اسپیکینگ هم اون قسمت اصلیش که یک موضوع میده که باید راجع بهش حرف بزنی بهتره حذف بشه یا عمومی تر بشه! و دست اخر اینکه این چه قانون احمقانه ایه که ایلتس بعد دو سال باطل میشه؟ مگه شما که گواهینامه رانندگی میگیری یا دیپلم و لیسانس میگیری یا هر مدرک دیگه بعد دو سال باطل میشه؟ اگه اینطوریه پس باید همه بعد یک مدت برن دوباره 12 سال بخونن دیپلم بگیرن! البته پر واضحه که این قانون رو برای پول دراوردن گذاشتن دیگه . بجای امتحان دوباره بهتر بود مثلا فقط اسپیکینگ رو دو باره میسنجیدن. یک قانون نا نوشته هم تو ایلتس هست که هر دفعه یکی از module  ها رو خیلی سخت بگیرن که شما برای همه بخش ها نتونی نمره برسونی! ضمنا زمان هم وحشتناک کمه بخصوص برای ریدینگ و رایتینگ!</P> <P dir=rtl>حالا چند تا راهنمایی تجربی:</P> <P dir=rtl>برای اسپیکینگ: هول نشید! حواستونو خوب جمع کنید ببینید ممتحن چی میپرسه! سعی نکنید بیشتر از اون چیزی که بلدید بکار ببرید مثلا جمله بندی های پیچیده بکار نبرید مگر اینکه واقعا بهش مسلط باشید. شب امتحان کلمه یاد نگیرید که فرداش استفاده کنید که بدجور خراب میشه. از کلماتی استفاده کنید که کاملا بهشون مسلط هستید. خودتون مشتاق به حرف زدن نشون بدید و با صدای مفهوم نه خیلی بلند نه خیلی اهسته حرف بزنید. اونقدر حرف بزنید که ممتحن متوقفتون کنه . تا اونجا که میتونید من من نکنید</P> <P dir=rtl>لیسنینگ: مواظب باشید رشته سی دی که داره پخش میشه از دستتون در نره! اگه بغل دستیتون رفت صفحه بعد فکر نکنید که شما هم باید برید صفحه بعد! حواستون بکار خودتون باشه. اگه یکجا رشته کار از دستتون در رفت سوال هارو ول کنید و خوب به سی دی گوش کنید تا بره سکشن بعد. بعد تو اون فرصتی که هست برگردید و سوال ها رو بخونید و جواب بدید</P> <P dir=rtl>ریدینگ: حتما زمانتون رو تنظیم کنید. برای هر متن 20 دقیقه . اگر تو این مدت نتونستید یک متنو تموم کنید ولش کنید برید متن بعد. سوالات معمولا (نه همیشه) به ترتیب پاراگراف هستند. مثلا چندتا سوال اول جوابشون باید تو پاراگراف های اول پیدا بشه و الی آخر</P> <P dir=rtl>رایتینگ: رایتسنگ یا همون انشا نویسی یک فنه! شاید حتی یک انگلیسی زبون هم نتونه انشای خوبی بنویسه کما اینکه خیلی از ما ایرانی ها هرچند دکتر و مهندس هم باشیم نمیتونیم یک انشای خوب فارسی بنویسیم! پس فن نوشتن رو یاد بگیرید . بهتره در این مورد خاص کلاس برید. موقع نوشتن هم لغت زیاد بکار ببرید.</P> <P dir=rtl>برای ثبت نام آیلتس اگه میخواید تو کوالالامپور امتحان بدید میتونید برید بریتیش کانسل <A href="http://www.britishcouncil.org/malaysia-about-us-contact-us.htm?mtklink=malaysia-about-us-contact-us" target=_blank>به این آدرس</A> . یک فرم هم هست که میتونید از <A href="http://www.britishcouncil.org/malaysia-exams-ielts-how-to-apply-for-ielts.htm?mtklink=malaysia-exams-ielts-how-to-apply-for-ielts" target=_blank>اینجا</A> دانلود کنید و پر کنید البته میتونید همون موقع که میرید ثبت نام هم ازشون بگیرید. دو تا عکس پاسپورتی جدید ، اصل و کپی پاسپورت و 550 رینگیت پول نقد!</P> <P dir=rtl>وقتی از امتحان بیرون اومدم و چهره خسته بچه ها رو دیدم از ته دل ارزو کردم همه بتونن نمره دلخواهشونو بگیرن.</P> Wed, 28 Oct 2009 15:01:29 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=from-malaysia&postid=51 from-malaysia http://from-malaysia.blogfa.com/post-51.aspx http://from-malaysia.blogfa.com/post-50.aspx <P dir=rtl>آقا چه بدبختی شد ها! این انفولانزای خریه خوکیه چیه اینو دارم میگم! این مرض های جدید دیگه از کجا میاد هی؟ مالزیایی ها هم که هی دنبال رکورد زدن هستن! بلند ترین برج های دوقولوی جهان! بزرگترین پارک پرندگان جهان ! و حالا هم بیشترین تعداد مبتلا در یک روز! ظاهرا حدود 600 نفر در طی یک روز دچار A(انفولانزای خوکی) شدن! ما هم از ترس اکثر خونه ایم دیگه! بیرون هم که میری پشیمون میشی چون هی باید ماسک بزنی و مواظب باشی و دست بشوری! قبلا تفریح ما یه رستوران رفتن بود که از اونم محرومیم دیگه! من نمیدونم هرچی علم پیشرفت میکنه باید بیماری کمتر بشه چرا هی بیماری های جدید میاد! حالا چند روز پیش تو روزنامه نوشته بود اگه این روند ادامه پیدا کنه Health Curfew  اعلام میکنن! حالا من نمیدونم ترجمه اش چی میشه چون Curfew  اصولا یعنی حکومت نظامی! پس میشه حکومت نظامی سلامتی! که معنی نمیده ! میشه ترجمه کرد منع رفت و امد سلامتی! که خیلی طولانیه! پس بهتره گفت "کنترل سلامتی"! هر کوفتی هست یعنی همه جا تعطیل باید بکپی خونه! به هر جهت! ماسک یادتون نره میرید بیرون بزنید از این مایع های کوچیک سریع شستن دست که احتیاج به اب هم نداره همراهتون باشه هی دستتونو ضد عفونی کنید</P> <P dir=rtl><IMG style="WIDTH: 171px; HEIGHT: 134px" border=0 hspace=100 alt="" align=baseline src="http://bullerdick.files.wordpress.com/2009/05/swine-flu-funny-mask-15.jpg" width=171 height=280></P> <P dir=rtl>انگار همین دیروز بود راجع به <A href="http://from-malaysia.blogfa.com/post-17.aspx" target=_blank>گواهینامه گرفتن</A> نوشتم! کی باورش میشه 2 سال گذشته! ولی دوسال گذشته و ما رفتیم برای تمدید گواهینامه خوشبختانه مثل ایران اصلا دنگ و فنگ نداره . تو ایران معاینه چشم و عکس و کلی فرم و بعد هم گفت دو هفته دیگه حاظر میشه! اینجا فقط برید به یکی از مراکز JPJ (میگن اداره پست هم اینکارو میکنه ولی مطمئن نیستم خودتون تحقیق کنید) هیچی هم لازم نیست ببرید! فقط به ازای هر سال تمدید باید 30 رینگیت بدید ! یک کارت کوچیک صادر میکنه که میشه مکمل گواهینامه قبلیتون هردو رو باید باهم نگهدارید روش نوشته که تمدید شد تا فلان تاریخ. دیگه نه عکس میخاد نه چیزی همون موقع تحویل میگیرید برمیگردید لالا</P> <P dir=rtl>آنفولانزای خوکی: swine flu</P> <P dir=rtl>ماسک بهداشتی: surgical mask</P> <P dir=rtl>تمدید گواهینامه: renewing the driver's licence</P> <P dir=rtl>دیگه همین فعلا بای!</P> Sun, 23 Aug 2009 07:12:02 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=from-malaysia&postid=50 from-malaysia http://from-malaysia.blogfa.com/post-50.aspx http://from-malaysia.blogfa.com/post-49.aspx سلام <P></P> <P dir=rtl>اینجا خونه هم بصورت flat هست هم آپارتمان ولی اکثریت قریب به یقین ایرانی ها و خارجی ها تو آپارتمان (برج) زندگی میکنن چون امنیتش بالاتره و Security  (نگهبان) داره. تازگی ها این دلال های ملکی طماع خوب دندون های بچه پولدار های ایرانی و عرب رو شمردن و اجاره خونه رو بردن بالا! از بس همه اومدن دیدن اینجا قیمت خونه پایین تر از ایرانه ذوق کردن هرچی یارو گفته اینام گفتن ok!  (تنها کلمه انگلیسی که بلد بودن!) باری به هر جهت! </P> <P dir=rtl><IMG style="WIDTH: 224px; HEIGHT: 198px" border=0 hspace=100 alt="" align=baseline src="http://www.drawingcoach.com/image-files/cartoon_house_st5.gif" width=250 height=198></P> <P dir=rtl>خلاصه قیمت اپارتمان اطراف دانشگاهها یه خورده رفته بالا. شما اپارتمان رو به دو صورت میتونید اجاره کنید full furnished  (با تمام وسائل- ایرکان، تلوزیون،یخچال...) یا unfurnished  (بدون وسائل- یعنی بدون هیچی حتی کابینت و کمد) البته semi furnished  هم هست که غالبا شامل یک تخت و کابینت اشپزخونه و یه میز هست.مسلما full furnished  اجاره ی بالایی داره.در مورد حومه کوالالامپور اگه بخوام بگم شما نو ساز unfurnished  سه خوابه رو میتونید با ماهی حدود 1300 رینگیت و full furnished  رو با ماهی 1600-1800 رینگیت اجاره کنید. این خونه ها سه خوابه است که البته اتاق سوم خیلی کوچیکه. تو خود کوالالامپور هم با قیمت تو همین رنج خونه پیدا میشه البته خونه هم هست ماهی 10000 رینگیت! ولی من منظورم یک خونه مناسب و قابل زندگی و قیمت متعادل هست.</P> <P dir=rtl> اصولا دانشجو ها دو سه نفری این خونه ها رو اجاره میکنن و بسته به اینکه کی بره تو کدوم اتاق اجاره رو تقسیم میکنن. خوشبختانه مثل ایران اینطوری نیست که شما طبقه بالات صاحبخونه باشه و کنترلت کنه و اینها از این خبر ها نیست بعضی وقتها سال به سال صاحبخونه رو نمیبینی و میتونی از طریق اینترنت اجاره رو بدی</P> <P dir=rtl>موقع بستن قرارداد اصولا باید پول دو ماه رو به عنوان deposit  جلو پرداخت کنید یه پولی هم بابت شارژ کلی میگیرن همون اول کار.اصولا رهن و اینجور چیزها هم در کار نیست. حواستون باشه قراردادو خوب بخونید بخصوص قسمت های مالیش رو. تعمیرات ساختمون هم به عهده صاحبخونس نه مستاجر.</P> <P dir=rtl>خیلی ها ترجیح میدن خونه full furnished  بگیرن که دیگه دنبال خرید وسائل نرن و راحت برن بشینن ،بعضی ها هم برعکس! حتی کسایی که طولانی مدت میخوان بمونن اعتقاد دارن به نفعه که خونه بخرن تا اجاره کنن.</P> <P dir=rtl>به هر جهت پیشنهاد من اینه که چون ما خارجی هستیم بهتره بریم یه جای خوب بشینیم پس موقع اجاره خوبه دقت کنید که </P> <P dir=rtl>جایی زندگی کنید که ترجیحا نگهبانی داشته باشه، از حمل و نقل عمومی خیلی دور نباشه و به مراکز خرید نزدیک باشه ترجیحا چینی نشین باشه چون چینی ها سرشون تو کار خودشونه و کمتر فضولن.</P> <P dir=rtl>حالا چند عبارت مفید انگلیسی در این زمینه:</P> <P dir=rtl>To let   :برای اجاره</P> <P dir=rtl>Deposit   :پول ودیعه</P> <P dir=rtl>Rent :  اجاره کردن</P> <P dir=rtl>Rental   :اجاره خونه </P> <P dir=rtl>owner   :صاحبخونه</P> <P dir=rtl>Tenant   :مستاجر</P> <P dir=rtl>Real state agency: دفتر معملات ملکی</P> <P dir=rtl> </P> Sat, 25 Jul 2009 09:18:02 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=from-malaysia&postid=49 from-malaysia http://from-malaysia.blogfa.com/post-49.aspx http://from-malaysia.blogfa.com/post-48.aspx سلام <BR>من فکر میکنم مطالب مهم در مورد مالزی رو هرچه زودتر باید تموم کنم امیدوارم که همینطور باشه!<BR>یکی از مطالب مهمی که باید درموردش گفته بشه و کمتر در این مورد در وبلاگ های مالزی نویس اطلاعات داده شده (مگه در وبلاگ های مالزی نویس اطلاعات بدردبخوری هم داده میشه؟) بانکها هستند <P></P> <P><IMG style="WIDTH: 343px; HEIGHT: 206px" border=0 hspace=50 alt="" align=baseline src="http://images.businessweek.com/ss/09/02/0225_inventions/image/15_banking-and-currency.jpg" width=438 height=350></P> <P>در مالزی انواع و اقسام بانکهای خصوصی و دولتی با اسمهای مختلف و عجیب و غریب رو میتونید پیدا کنید بانکهای چینی ، اسلامی ، غیر اسلامی و از اینجور چیزها<BR>بانکها تو مالزی شیک و تقریبا میشه گفت خلوت هستند و برای همین کارهای بانکی سریع انجام میشه علت اصلیش هم اینه که اینجا خیلی از کارها رو میشه با اینترنت و ماشین های به اصطلاح خودپرداز (ATM)  انجام داد و مردم اغلب از این روش مدرن استفاده میکنن. مثلا تمام پرداختهای قبوض اب و برق و تلفن و شهریه دانشگاه و حتی پرداخت اجاره خونه و خردید شارژ موبایل و به حساب گذاشتن و برداشتن پول، از طریق اینترنت و ATM  قابل انجامه حتی با این دستگاهها میشه چک رو هم نقد کرد! </P> <P><BR>تو ایران هم تازگی خدمات مشابهی ارائه شده ولی متاسفانه چون خیلی از شهروندان توانایی استفاده از تکنولوژی روز رو ندارن از همون روش بدوی استفاده میشه و برای همین بانکهای ما شانزه لیزه اس!<BR>تو مالزی همه بانکها مجهز به سیستم شماره دهی (نوبت) هستند و معمولا یکنفر مسوله که شما رو در مورد پر کردن فیش ها یا کار با ATM  راهنمایی کنه. تو اکثر بانکها کارمندان خوش لباس و شسته رفته هستند و لباس فرم مخصوص دارن مثلا همه کت و شلوار و کراوات یک شکل و یکرنگ استفاده میکنند و خوش برخورد هستند.</P> <P><BR> در بیشتر بانکها با استفاده از ماشین ATM  یا اینترنت نمیشه بیشتر از روزی 3000 رینگیت برداشت کرد یا انتقال داد و برداشت یا انتقال مبالغ بیشتر باید از طریق خود بانک بصورت حضوری انجام بشه. <BR>حتما وقتی میرید بانک تا بطور حضوری کار بانکی انجام بدید  پاسپورت یا کپی برابر اصل یا کارت مهاجرت همراه داشته باشید. اگه کارت یا دفترچه بانکتون گم شد یا اگه دستگاه کارتتونو خورد حتما سریعا به همون بانک مراجعه کنید تا اونها رو باطل کنن و براتون جدیدشو صادر کنن.</P> <P><BR>اما بانکهای معروف تر مالزی حداقل بین ایرانی ها:</P> <P><BR>CIMB BANK<BR>این بانک پرطرفدار ترین بانک بین ایرانی ها یا حتی میتونم بگم بین خود مالزیایی هاست و بیش از 5.3 ملیون مشتری داره! علتش رو هم من دقیق نمیدونم! این بانک زیر نظر گروه CIMB  که دومین ارائه دهنده بزرگ سرویس های مالی در مالزیه و در سنگاپور و تایلند و اندونزی هم فعالیت میکنه اداره میشه <BR>AMBANK<BR>بهترین نوع مستر کارت و ویزا کارت رو این بانک ارائه میده که راحت میشه با اونها از اینترنت خرید کرد. <BR>MAYBANK<BR>بزرگترین بانک و گروه مالی در مالزی که در 8 کشور شرق اسیا فعالیت میکنه.<BR></P> <P>خوب دوستانی که به اینجا سر میزنید اگه در مورد زندگی تو مالزی سوال خاصی به نظرتون میرسه بگید تا بگم.<BR></P> Wed, 01 Jul 2009 21:54:02 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=from-malaysia&postid=48 from-malaysia http://from-malaysia.blogfa.com/post-48.aspx http://from-malaysia.blogfa.com/post-47.aspx در مورد مطلب جوگیر شدن نظرات متفاوتی بیان شد که لازم دیدم این متن شفاف سازی رو بنویسم. <P></P> <P>اول باید بگم که متاسفانه این خصیصه اکثر ایرانیهاست که ذهنشون فقط قادر به درک صفر و یک از پدیده هاست و فاقد توانایی درک حالات متناهی به حدود فیمابینه. مثلا سریعا لپ تاپ رو با چرتکه و استین حلقه ای رو با یقه بسته مقایسه میکنند و از درک حالات ممکن فیمابین واصلا  مفهوم سمبلیک موضوع عاجزند. </P> <P>اتفاقا همین خصیصه صفر و یکی اکثر مردم یا بعبارتی ذهن فاقد قدرت تحلیل باعث شده که کشور ایران با این وسعت و جمعیت و منابع جزء کشور های عقب مونده* جهان باشه و از کشور های نو پایی مثل مالزی هم عقب بیفته.</P> <P> باری، طبق معمول خیلی ها به متن نوشته شده بسیار سطحی نگاه کردن و بخاطر همون خاصیت ذهنی صفر و یکی از درک مفهوم اصلی که همون جنبه  روانکاوی سمبلیکی قضیه بود عاجز موندن. متن من یک تحلیل روانشناسانه سمبولیک بود. ساده بگم همونطور که شما وقتی کسی که لباس شاد رنگارنگ بپوشه میفهمید خوشحاله یا ریش نزده و لباس تیره سمبل سوگه بهمین شکل میشه سمبلیسم و روانشناسی رو در شناخت افراد حاضر در یک مجموعه جدید بدنبال تغییر وضعیت ثابت و معمولا بلند مدت پیشین بکار برد (حالا بحثش طولانیه که در محدوده عقل خیلی ها هم نمیگنجه من به ساده ترین شکل گفتم همه بفهمن). </P> <P>محکومیت حس جوگیری یا نوع پوشش و یا مقایسات غیر متناسب استین حلقه ای و تکنولوژی، سطحی ترین نوع برداشت از این نوشته بود که  تنها حاصل ذهن تک بعدی و فاقد قوه تحلیل بسیاری از ایرانیان است و بس! نوشته من متنی بود که با بکار گرفتن سمبولیزم بشکلی عمیق و ظریف، وضعیت فعلی خیل عظیم ایرانیان مهاجرکه بنابر شرایط موجود ناچار به ترک وطن شده وتا حدودی تحت تاثیر همان شرایط و عمدتا تحت تاثیر یک عامل ذاتی مشترک، اعمال و واکنشهای خاص و غالبا مشخصی رونشون میدن از جنبه روانشناسی بررسی کرد. </P> <P>متاسفانه در اثر رشد روز بروز تعداد وبلاگهای بی محتوی و هجونگار مالزی نویس که در راستای سیل مهاجرت بی ظابطه ایرانیان قرار داره این مشکل برای بسیاری از وبلاگ خوان ها پیش اومده که با برخورد به این وبلاگ بدنبال پیش ذهنیت شکل گرفته از بی محتوایی وروزمره نگاری حاصل از بسیاری از وبلاگهای مذکور، از دقت وتفکر در عمق و محتوای نگاره های یک " فیلسوف " عاجز بمانند. والسلام</P> <P><EM>(اگر نظری دارید در پست قبلی مرقوم بفرمایید)</EM></P> <P>*از الان و قبل از اینکه یک عده بیان وباعقاید بدوی ترایبلیزمی بگن ایران که عقب مونده نیست و این حرفها- بگم که کشور پیشرفته بر طبق شاخصه های جهانی کشوریه که: آب و برق و بنزینش جیره بندی نباشه، مردمش امکان دسترسی به تکنولوژی روز منجمله اینترنت پر سرعت  و ماهواره رو داشته باشن، سیستم حمل و نقلش استاندارد باشه و حداقل جاده هاش امار بالای تلفات نداشته باشه، اقتصادش ورشکسته  نباشه ودر راستای تقویت صنایع داخلی حرکت کنه نه واردات از چین!  دموکرات و مردم محور  باشه، مردم به قانون (پلیس) پناه ببرن نه اینکه ازش بترسن و فرار کنن! با توجه به این معیار ها دیگه هر عقل سلیمی میتونه به نتیجه برسه  باشه که ایران عقب مونده هست یا نه.<BR></P> Mon, 18 May 2009 12:31:02 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=from-malaysia&postid=47 from-malaysia http://from-malaysia.blogfa.com/post-47.aspx http://from-malaysia.blogfa.com/post-46.aspx خیلی از کسایی که به مالزی میان در بدو ورود از اینکه به یک کشور خارجی اومدن شدیدا جوگیر میشن و همه یکسری اعمال و رفتار مشابهی از خودشون نشون میدن! اتفاقا این افراد جو گیر شدن و بروز نشونه های اونو اصلا بد نمیدونن بلکه هر آینه(!) در تلاش هستن که این جوگیر شدن رو بگونه ای نشون بدن چون این حالت رو اقتضای خارج رفتن میدونن پس برای اینکه باورشون بشه که خارجن سعی میکنن بیش از پیش جو گیر بشن. <P></P> <P>اینجا هم که چند وقته شده محل عیاشی بچه مچه های 16-17 ساله که برای فرار از سربازی و کمی آزادی و به بهانه کالج زبان میان دو سه سالی پول به باد میدن و غالبا برمیگردن به اغوش میهن! جوگیر شدن این رنج سنی حالا شاید قابل توجیه باشه. البته جوگیر شدن فقط شامل این گروه افراد نمیشه و محدوده سنی بسیار فراتر از اون- از 14 سال تا 70 سال- رو شامل میشه. البته منظوره همه نیست بلکه خیلی هاست!</P> <P><IMG style="WIDTH: 345px; HEIGHT: 209px" border=0 hspace=50 alt="" align=baseline src="http://ranhill-utw.com.my/image/KLIA.jpg" width=564 height=468></P> <P>خب حالا شما اگه قراره بیاید اینورا و سعی دارید که شدیدا جو گیر بشید که نشون بدید اومدید خارج باید از یکسری اصول پیروی کنید برای همین من راهنمای کامل جو گیر شدن رو براتون اماده کردم. مواد لازم:</P> <P><STRONG>آستین حلقه ای + شلوارک</STRONG></P> <P>مهمترین ابزار جو گیر شدن پوشیدن فی الفور آستین حلقه ای و شلوارک به محض ورود به مالزیه! بهتره با خودتون از ایران بیارید و تو هواپیما دم دمای رسیدن یا تو خود فرودگاه مالزی سریع به تن کنید. شما هرجا که میرید باید با آستین حلقه ای و شلوارک برید.</P> <P><STRONG>کوله + لپ تاپ</STRONG></P> <P>حتما باید یک کوله بیست و چهار ساعته و هرجا که میرید بهتون اویزون باشه این قضیه پیر و جوون هم نمیشناسه اتفاقا در این مورد مسن ها جو گیر تر هستن و بابا بزرگ هایی که به استناد  مصرع "زگهواره تا گور..." بدنبال مدرک مستر و دکترا راهی مالزی شدن بیشتر جوگیرمیشن و کوله رو همیشه همراه دارن! حتما باید یک لپ تاپ در کوله داشته باشید و به محض اینکه برای خوردن نوشیدنی یا غذا و یا حتی رفع خستگی در محلی توقف کردید فورا لپ تاپ را از کوله در اورده و در اینترنت الکی به گشت و گذار مشغول بشید! چون اینجا در خیلی از مناطق خصوصا فروشگاهها و رستوران ها میشه از اینترنت وایرلس مجانی استفاده کرد . دیگه اگه میخاید جوگیریتون رو دابل نشون بدید به یک فست فود مک دونالد برید و در حالی که دارید همبر سق میزنید و با نی پپسی میخورید وانمود کنید همه حواستون به وب گردی هستش.</P> <P><STRONG>ام پی تری!</STRONG></P> <P>شما باید همواره "ام پی تری پلیر" تو گوشتون باشه و حتی یک لحظه هم از گوش دادن به آهنگ غافل نشید حتی اگر ام پی تری رو خاموش کردید نباید گوشی رو از گوشتون در بیارید خوب حالا کم کم به یک کاراکتر جوگیر ایده ال نزدیک شدید. با استین حلقه ای و شلوارک و کوله بر پشت و ام پی تری در گوش در حال قدم زنی در خیابون های کی ال! ترجیحا مدل موهاتون جوجه تیغی یا خروسی باشه با روغن اضافه!</P> <P><STRONG>دوست دختر چینی!</STRONG></P> <P>این قضیه بیشتر مربوط به همون بچه های 16 -17 ساله کالج  زبانه! شما باید هرچه سریعتر یه دوست دختر چینی پیدا کنید ! حالا مهم نیست که شبیه میمونه یا شامپانزه! فقط باید چینی باشه. تو کالج زبانتون مورد خوب از این دست بسیار خواهد بود! ایشون رو توجیه کنید که هنگام قدم زدن در شاپینگ مال ها حتما باید به شما بچسبه!</P> <P><STRONG>ثبت نام در کلاس بدن سازی</STRONG></P> <P>از اینجا به بعد دیگه کم کم وارد مرحله اختلاط "جوگیر شدن" و "جواد شدن" میشیم! ما که خداروشکر مردمانی هستیم که به پرورش بدن خیلی بیشتر از پرورش ذهن اهمیت میدیم! اینجا چون کلاس های بدن سازی مختلطه شما سریع جو گیر شده و باید برید تو یکی از این کلاس ها ثبت نام کنید! بقول سعدی "همی میردت عیسی از لاغری...تو در بند آنی که خر پروری!" گوش دادن به ام پی تری موقع وزنه زدن یادتون نره!</P> <P><STRONG>خال کوبی!</STRONG></P> <P>شما که استین حلقه ای پوشیده و بدن سازی هم میرید بالاخره باید اون عضله های بیمصرف بیشتر جلب توجه کنه! به همین منظور حتما خال کوبی کنید! تو مالزی مغازه های خال کوبی به وفور پیدا میشه شکل و اندازه خال کوبی شما هم مستقیما به درجه جواد بودنتون ربط داره!</P> <P><STRONG>خرید ماشین کمبارا</STRONG></P> <P>این مرحله دیگه اوج تلفیق جوگیر شدن و جواد شدن هست! خرید ماشین شاسی بلند –  البته از نوع کمبارا چون با 5 -6 ملیون میشه دست چندمشو خرید و خوب برای خیلی ها اسباب ذوق زدگیه که با این مبلغ شاسی بلند سوارشن!  کسایی که رنگ ماشین شاسی بلند رو تو خواب هم به زور میدیدن و سواری با "پراید" دیگه آخر شوق و ذوقشون بود، پراید 5-6 ملیونیشونو تو ایران فروختن و اومدن اینجا ماشین کمبارا خریدن و حال دنیارو میبرن! دیگه فکر میکنن صاحب کل کوالالامپور و حومه شدن ! تمام عقده های نهفته چندین ساله با سوار شدن به کمبارا بروز میکنه و دیگه کی میره اینهمه راه رو! البته باز میگم سوء تفاهم نشه ! من منظورم همه نیست ها! فقط 99% اینطورین! خلاصه مالایاییها سر همین قضیه کار و بارشون سکه شده ! ماشینهای درب و داغونشونو میندازن به ایرانی های خوشحال ! هردو طرف معامله هم خوشحال! حالا بسته به جیبتون اگه بتونید یه سیستم "دوپس دوپس" مشتی هم رو ماشین ببندید که دیگه میشه نور علا نور و حق اعلی جواد بودنو بجا اوردین. دیگه با شنیدن دوپس دوپس از دو کیلومتری همه میفهمن راننده ماشینی که در راهه ایرانیه!</P> <P>خب دیگه اینها اصول اولیه جوگیر شدن بود امیدوارم بدردتون بخوره هرچند دیگه همه با این فنون ! آشنایی کامل دارن...خیلی وقته...</P> <P> </P> Mon, 11 May 2009 17:37:02 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=from-malaysia&postid=46 from-malaysia http://from-malaysia.blogfa.com/post-46.aspx http://from-malaysia.blogfa.com/post-45.aspx سلام <P></P> <P>چند روزه که در مالزی هم قانون چاپ عکس های چندش اور روی بسته های سیگار سفت و سخت به جریان افتاده. شرکتهای تولید سیگار باید عکس های بیماری های ناشی از سیگار رو روی بسته های سیگار چاپ کنن تا به خیال خودشون مردم با دیدن این عکس ها متنبه شده و از خرید و مصرف سیگار دست بردارن. جهت تنوع! از عکسهای متفاوتی هم استفاده کردن یکی از یکی حال بهم زن تر! من این قضیه رو قبلا تو سنگاپور هم دیده بودم و فکر کنم تو خیلی از کشور ها اجرا میشه. ولی خب بطور حتم تاثیر چندانی نخواهد داشت! من خودم از چندتا مالایی پرسیدم تاثیری داشته؟ خندیدن گفتن بینیم بابا! </P> <P>یکسری که بی خیال اینجور چیزها هستن و بی توجه به عکس های روی بسته، اسموکینگ خودشون رو ادامه میدن! یکی از دوستهای ما هم که یکم بچه حساسیه! بعد از خرید هر بسته ، عکس دلخراش رو با نوار چسب کدر میپوشونه! </P> <P><IMG style="WIDTH: 224px; HEIGHT: 214px" border=0 hspace=100 alt="" align=baseline src="http://i42.tinypic.com/sevkt0.jpg" width=398 height=480></P> <P>خلاصه فقط یه هزینه اضافی به این شرکت های تولید سیگار برای چاپ این عکس ها تحمیل کردند و دیگر هیچ!</P> Sat, 02 May 2009 10:16:02 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=from-malaysia&postid=45 from-malaysia http://from-malaysia.blogfa.com/post-45.aspx http://from-malaysia.blogfa.com/post-44.aspx <P dir=rtl>سلام</P> <P dir=rtl>یکراست میرم سر اصل مطلب. امسال هم به مناسبت نوروز کاری از مهران مدیری داره پخش میشه به اسم مرد دو هزار چهره که ادامه مرد هزار چهره سال پیشه . ولی وجود رد پای کپی برداری در این سریال کاملا تامل برانگیزه. </P> <P dir=rtl><IMG style="WIDTH: 211px; HEIGHT: 172px" border=0 hspace=100 alt="" align=baseline src="http://www.inforesearching.com/nite2006/images/plagiarism_nite.gif" width=211 height=241></P> <P dir=rtl>خود تم کلی داستان که گفته میشه از کتاب یک نویسنده کشور ترکیه گرفته شده که هیچ... اما  دو شب پیش که قسمت دوم سریال مرد دو هزار چهره رو دیدم متوجه شدم که خیلی از قسمت های خنده دار داستان کاملا کپی برداری شده از فیلم های کمدی خارجیه! مثلا اون قسمتی که شصتچی برای کار به یک اداره میره و تو راه پله با یک متقاضی دیگه سر زودتر رسیدن گلاویز میشه و وقتی که میرسن به محل مصاحبه با صف طویلی از متقاضی ها روبرو میشن و اینکه رییس اداره اونو میشناسه و خارج نوبت میبرتش تو همه کپی برداری از فیلم   fun with dick and jane با بازی جیم کری بود! یا مثلا ادا اطفار هایی که شصت چی پشت شیشه آینه ای اطاق باز جویی در میاره و حتی مکالمه بین پلیس ها که یکیشون میگه این مارو گذاشته سر کار اونیکی میگه نه داره بازی در میاره همه از فیلم سفر مستر بین به آمریکا که تو تلوزیون ایران هم پخش شده برداشته شده بود!</P> <P dir=rtl> البته در اینکه اقای مدیری بازیگر طنز توانایی هستند شکی نیست شاید هم کپی کاری کار نویسنده های این برنامه باشه. اما به هر صورت آدم به این فکر می افته که ما ایرانی ها که اینهمه ادعامون میشه که جزء با هوش ترین ها هستیم و کارمون درسته و این حرفها، یعنی بهترین طنز پردازان ما نمیتونن سالی یکبار از خودشون ایده بدن و از فیلم های آمریکایی ایده کش نرن؟ </P> <P dir=rtl>صحنه مشابه در فیلم جیم کری:</P> <P dir=rtl><A href="http://www.youtube.com/watch?v=Nao0eBZSNQw">http://www.youtube.com/watch?v=Nao0eBZSNQw</A></P> <P dir=rtl>صحنه مشابه در فیلم مستر بین</P> <P dir=rtl><A href="http://www.youtube.com/watch?v=nRh_4KEnNj8">http://www.youtube.com/watch?v=nRh_4KEnNj8</A></P> <P dir=rtl> <P dir=rtl><A href="http://balatarin.com/permlink/2009/3/25/1548132"></A></P> </P> Wed, 25 Mar 2009 08:05:02 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=from-malaysia&postid=44 from-malaysia http://from-malaysia.blogfa.com/post-44.aspx